لطفا کمی صبر کنید...

عسل
و نقش آن به عنوان یک پری بیوتیک و اثر بر آن بر پروبیوتیک ها

پری بیوتیک ها:
پری بیوتیک ها مواد غیر قابل هضم هستند که تعادل میکروبی دستگاه گوارش را عهده دار می باشند. این مواد رشد یا فعالیت میکروارگانیسم های مفید پروبیوتیک ها را تحریک و از رشد و فعالیت عوامل میکروبی غیر مفید جلوگیری می کنند.
مهمترین پری بیوتیک های عسل اُلیگوساکاریدهای غیر قابل هضم مثل فروکتو اُلیگو ساکارید (FOS) ،گالاکتو اُلیگو ساکارید (GOS) و اینولین می باشند.


پروبیوتیک ها:
پروبیوتیک ها مکمل غذایی میکروبی زنده هستند، که تعادل میکروبی روده را در بدن به عهده دارند. مهمترین پروبیوتیک ها بیفیدوباکتری ها هستند که در سلامت دستگاه گوارش نقش مهمی را عهده دار می باشند. اثرات مفید مربوط به این باکتری ها در افزایش ایمنی بدن و خاصیت ضد سرطانی آن در دستگاه گوارش، مشخص گردیده است.
علاقمندان به مسایل بهداشتی به دنبال محصولات تخمیری مانند ماست برای خصوصیات پیشگیری و درمانی آن هستند. باکتری های اسید لاکتیک، استرپتوکوس ترموفیلوس و لاکتو باسیلوس دلبروکی (لاکتو باسیلوس بولگاریکوس) بعنوان مایه در این گونه مواد غذایی استفاده می شوند.
اضافه کردن FOS و GOS قبل از تخمیر، رشد و تکثیر بیفیدوباکتری ها را در شیرهای تخمیر شده فوق العاده تقویت می نماید. عسل حاوی مجموعه ای از این الیگو ساکاریدها، بسته به درجه پلی مریزاسیون آن ها، می باشد. بنابراین عسل می تواند رشد، فعالیت و دوام بیفیدوباکتری ها در شیر و در محصولات تخمیری آن افزایش دهد.
در مطالعه ای که در دانشگاه میشیگان انجام شد مقایسه ای بین کاربرد عسل، سوکروز و فروکتوز در شیر تخمیر شده با استرپتوکوکوس ترموفیلوس، لاکتو باسیلوس اسیدوفیلوس، لاکتو باسیلوس دلبروکی و بیفیدوباکتریوم بیفیدم انجام گردید. عسل علی رغم خواص ضدباکتریایی، از رشد این ارگانیسم ها جلوگیری نمی کند و بنابراین می توان از عسل به عنوان شیرین کننده در محصولات تخمیری شیر استفاده نمود. در حالی که شیرین کننده های معمولی از رشد همه باکتری ها حمایت می کنند، عسل رشد بیفیدوباکتری ها را تقویت می نماید.

بیفیدو باکتری ها:
 به منظور درک کامل این موضوع یک مطالعه روی فعالیت پری بیوتیک عسل شبدر آمریکایی و اثر آن بر رشد و تقویت بیفیدوباکتری ها در دانشگاه میشیگان انجام و نتایج ذیل حاصل شد:
عسل موجب تکثیر، فعالیت و دوام بیفیدوباکتری های محصولات تخمیری شیر می شود.
•بین کربوهیدرات های موجود در عسل در تکثیر و فعالیت بی فیدوباکتری ها سینرژیسم یا همکاری وجود دارد.
•در آزمایشگاه اثر عسل بر تکثیر و فعالیت گونه های مختلف بیفیدوباکتری های موجود در روده، مشابه الیگو ساکاریدهای تجارتی FOS و GOS و اینولین بوده است.

الیگو ساکاریدها و کربوهیدرات های عسل بر حسب منشا گل متفاوت اند، بنابراین اثر پروبیوتیکی عسل ها نیز متفاوت می باشد.
محققین امروزه به دنبال این هستند که عسل های گل های مختلف را بررسی و عسل هایی که توانایی بیشتری در تقویت رشد بیفیدوباکتری ها یا فلور میکروبی روده و مقابله با باکتری های مضر را دارند، شناسایی نمایند.

ترجمه و تالیف: دکتر محمد فرسی
مدرس و عضو مجمع بین المللی کنترل بیماری های زنبورعسل COLOSS

منبع:
National Honey Board
Honey – Health and Therapeutic Qualities